Մարդն եկավ, անցավ,
մետռոյի օդից կախվեմ թող թռցնի
ինձ տեղ հասցնի…
երաժշտությունը ականջներիս մեջ, մի րոպե…վայ եստեղ պիտի իջնեմ ուշացա…ուրեմն հաջորդին կիջնեմ կնստեմ 6 գիծը… չէ
ավելի լավ է 3 հատ հետո իջնեմ…ու ենտեղից նստեմ 8ը…
շենքը…բանգլադեշը…շենքը…քռեթեյը…եկեղեցին…մատուռը… լիիիքքքըըըը…
Մարդն եկավ, անցավ,
մետռոյի օդից կախվեմ թող թռցնի
ինձ տեղ հասցնի…
երաժշտությունը ականջներիս մեջ, մի րոպե…վայ եստեղ պիտի իջնեմ ուշացա…ուրեմն հաջորդին կիջնեմ կնստեմ 6 գիծը… չէ
ավելի լավ է երեք հատ հետո իջնեմ…ու ենտեղից նստեմ 8-ը…
ինչ սիրուն են հագնվում էստեղ ամենքը…
( Read more... )Մարդն եկավ, անցավ,
մետռոյի օդից կախվեմ թող թռցնի
ինձ տեղ հասցնի…
երաժշտությունը ականջներիս մեջ, մի րոպե…վայ եստեղ պիտի իջնեմ ուշացա…ուրեմն հաջորդին կիջնեմ կնստեմ 6 գիծը… չէ
ավելի լավ է երեք հատ հետո իջնեմ…ու ենտեղից նստեմ 8-ը…
( Read more... )
Մազերս կապեմ
Գործի անցնեմ
Ինքնաուբոռկի օր եմ հայտարարել
Ուրեմն…
Բերանիս մի բան կապեմ
Որ հետո փռչտալուց չմեռնեմ
Փոշեկուլը միացնեմ
Ու ամիսներ կուտակված վրայիս թոզ վերացնեմ
Հիմա.`
Ավելը վերցնեմ
Աթոռի անկյունին կանգնեմ
Մատներիս ծայրին ձգվեմ
Սրբեմ ուղեղիս տանիքի անկյունները թեք
Սարդերի գահանիստ քաղաքն եմ դարձել
Հետո`
Գլխիս վրա ծակ անեմ
Շլանգով մի լավ ջրեմ
Թող ամառվա տապից հովանա
Մարմինս մի քիչ դնջանա
Ըհը…
Երդիկն էլ բացեմ
Թող օդը թարմ գա ներս
Լցվի ուղեղիս մեջ
Շնչահեղձ եղած թպրտացող բջջիջներիս փեշքեշ
Լավ….
Ջարդուխուրդ եղած իրերը ես անկյունում դնեմ
Ոչ մի բան չթալեմ,
Ձմռանը կվառեմ
Չգիտես, թե ինչ ցուրտ է գալու մեզ նվեր
Բա ո?նց
Էս էլ ըսենց…
Իրերն էլ վերադասավորեմ
Էս բազկաթոռը ես կողմ
Սեղանը դիմացը
Որ երբ ուզեմ ոտքերս վրան դնեմ
Ըմ…
Իսկ ինչով զարդարե?մ
Կարելի է պատերը ներկել,
Իսկ ի?նչ կասեք,
Եթե պատուհանագոգին էլ ծաղիկ դնեմ
Սեպտեմբեր.09
Դու ինձ սիրում ես…
ես…?
Սիրող մարդը
Սիրած մարդու
Կողքին կլինի
Սիրող մարդը
Ուրիշի կնգան չի նայի
Սիրող մարդը
Սիրած մարդու
Նոր պռիչոսկեն կնկատի
Սիրող մարդը
Մարդ կլինի
Քո պես
Հայվան չի լինի
Սեպտեմբեր.09
Հիշողությունը գրկեց ինձ մեջքից
Ականջիս բլթակից սահեցրեց բարձին
Ծածկեց վերմակով անցյալի շիրոտ
Տաքուկ ձգվեցի ես նրա բոյով
Ինչպես հիվանդի կապեց ճակատս թրջոցով
Ու առողջ մարմնիս ջերմությունը
(Չգիտես ոնց)
Սնդիկի մետրաժով բարձրացրեց մի քանի խազով
Քրտնեցի
Մարմնիս ծանրությունը գետնին հանձնեցի
Աչքերս դեպի ներս շրջեցի
Կիսաբաց բերանով հևիհև շնչեցի
Շրթունքներով չոր
Լեզվով ցամաքած
Հուշատետրիս թերթերի միջով
Մտիս բերածին հետևեցի
Քայլերս առանց ձայն
Մարմինս առանց ցավ
Առանց քարտեզ
Ենպես անհոգ
Ձեռքերս թափ տալով
Անցյալներում շրջեցի
Տեսա մարդկանց
Ու պատահած
Նախկինում ապրված
Դեղինով ներկված
Դեղի սպեցիֆիկ հոտով պատված
Բստրված
Համեմված
Իռեալ-ռեալ
Մշուշ ու անուշ
Տեղ-տեղ իրականությանը չհամապատասախան
Միգուցե մի փոքր չափազանցված
Հուշերում կպչուն
Հ.Գ.-Վերջում որպես բուժում
Կերակրեց նա ինձ
Հեռվից հոտը տարածած
Սրտի լեզուն վառող
Ֆռթացող
Տնականի պես ջիգյարով պատրաստած
Համեղ սպասով
(Մամայինիս իհարկե չհասավ)
Օգոստոս-սեպտեմբեր.09
Ու կանչիր հարևանիդ ներս
Ու սեր արա մինչև վերջ
Ու դուրս հրավիրիր նրան շուտ
Ու....որովհետև նա կեղտոտ է
Ու ունի թևատակի հոտ
Օգոստոս.09
Ձեզնից թաքցնեմ
Աստծուց ինչ թաքցնեմ
Եղավ- չեղավ
Մի օր եսպես դարձավ
Հանգիստ
Ինձ համար
Աչքերիս ակնոց
Ձեռքիս մի գիրք
Անկողնում պառկած
Գիշերվա քնիս եմ հարմարվում
Մեկ էլ հանկարծ
Ես կրծքավանդակիս միջինը
(Ոչ էր եղել)
Հա հենց ինքը
Սիրտ-բալիկս
Ընենց մի ճմռվեց
Ու հո հիմա չի կոտորվում
Խելագարի պես
Աջին խփվում
Ձախին խփվում
Աղեկտուր պոռում, գոչում
Այ, մարդ ասա ուզածդ ինչա
Ես ինչ վերիկ-թրվռիկ
Գիշերվա կեսին
Դու հըլա ինձ ասա
Դարդդ ինչա
Ինչից ես տապակվում, տանջվում
Մարդու էլ քնել չես թողնում
Բա հեչ դու պառկիր
Վաղը կանցնի
Ախր, էտ ոնց կլինի բալա
Դու եսպես տանջվե?ս
Ես մեր եմ
Աչք կկպնի?
Եսպես ես հա
Ինքը` չէ
Ինքը` չէ
Ես` հա
Ես հա
Ինքը` չէ
Ինքը` չէ
Ես` հա
Ես` հա
Ինքը` չէ
Ինքը` չէ
Ես` հա
Ես հա
Ինքը` չէ
…Լավ գլուխդ ինչ ցավացնեմ
Ավելի լավ է կարճ կապեմ
Ժամանակդ իզուր չվատնեմ
Վերջում մի ձև խոստովանեց
Դու մի ասի
Ղուդուդա տվել իմ բալին
Շրրթունքիցս կախված կաթիլը պակասանյութի
Սիրո հպման կարոտից առաջացած
Հը բը…
Ըսենց էլ քնքուշ բալիկ կլինի?
Օգոստոս-սեպտեմբեր.09
Ազատ այնքան որքան արդարությունն է
Մարդկային անարդարությանը չափ չկա
Երազանքներին սահման չկա
Օվկիանոսը անհուն ոչինչ է տիեզերքի դեմ
Մարդկային կյանքը որ արժեք չունի
Հենց ազատությունն է որ կա
Երբ որ իմ ինքնաարտահայտումը միայն սեքսուալ ցանկությունների առարկա լինելը չէ
Երբ որ իմ ինքնաարտահայտումը սեմչկա չռթելը չէ
Երբ որ իմ ինքնաարտահայտումը նախագահի կողքը կանգնել ժպտալը չէ
Երբ որ իմ ինքնաարտահայտումը ուժեղ լինելը չէ
Մարտ.09
Ռետինս ես մեծ վերցնում եմ
Մեր գիշերը սեր արած
Ջնջում եմ
Ահա!
Հետո բարձիկը թրջում եմ
Ու գրատախտակը սրբում եմ
Ձեռքերս էլ ծափ տալիս եմ ու կոնքերիս դնում եմ
Ահա!
Շրթունքներս ու մտքերս
Աղաջրով մաքրում եմ
Կռանդի խողովակով կոյուղի ուղարկում եմ
Ահա!
Ատամներիս արանքները թելով լավ քչփորում եմ
Որ հանկարծ մի տեղ թաքնված չլինես
Գիշերները ինձ վտանգ չլինես, կարիես չառաջացնես,
Ահա!
Ականջներդ իմ կողմից լցված
Դատարկում եմ
Գլխիդ մի անգամ էլ հարվածում եմ
Ահա!
Զգացմուքներս էլ փորդ պատռելով միջից հանում եմ,
Թե չէ դու դրանք պահածո կսարքես, ուրիշներին կհյուրասիրես
Ես ժլատ չեմ, պարզապես դու դրանց համեմել չգիտես,
Ահա!
Ու աղբարկղի մեջ ձմերուկի կեղեվի, ձվի կճեպի, փոշեկուլի թոզի հետ
Տեղավորում ու զիբիլի ավտոյին հանձնում, 200 դրամն էլ մուծում եմ
Սովետաշենի շներին դեսերտ քեզ ուղարկում եմ
Ահա!
Մի րոպե, սպասիր խազոտեմ կաղապարդ
Որ այլանդակված մռութդ էլ չսիրեն
Որպես միաչքանի տիկնիկ, անձեռուոտ` ցելոֆանների թումբով ծածկվես
Ահա !
Դե գնա ու մենակ մեռի
Դե գնա…?
Ահա!
Օգոստոս.09
Մի վայրկյանով
Սրճի սեղանիցս հեռացար
Սոսկ մեկը
Մնացի դատարկ
Դարդը պատեց
Ընդամենը մի վայրկյան
Ժամացույցի սլաքով
Չկ
Ոչինչ
Փոխարենը մեկը դրսից
Մոտեցավ
Ու սիրառատեց
Իմ մի վայրկյանը թախծորապատ
Օգոստոս.09
դերերը թողնենք մի կողմ
հասկացողի դիտանկյունից սրտացավությունները վոոբշե սիկտիր
ետ սիրողական մակարդակի սրտացավությունները ձևերի ձևնա
ես ձևիստ եմ
ես ճարտար ձևակատար եմ
ու ետ ձևակատարության սկզբունքով ապրող մի ամեոբա եմ
արդարությունն է ճշմարիտ ուղղիս
դեպի հավասարությունն է ճանապարհս քարերով լի
եղբայրությունը մտքիս թռիչք
19.02.09
Գրիմանոցում նստած գրիմն էր մաքրում: Նայեց հայելու մեջ իրեն: Ոնց որ նոր տեսավ ու հասկացավ ինքն իրեն: Կիսատ գրիմած դեմքը այնքան մերկ էր,այնքան խեղճ:
Այսօր լավ էր խաղացել: Բայց հիմա էլի լռությունն էր ու դատարկություն… Ծափ չկար ու մենակ ինքը գիտեր ճշմարտությունը: Հայելու միջի մարդը այլեւս չկար, ոչ էլ բեմի մարդը: Դեմքը թափանցիկ էր:
Ու լացեց…
2005
Ես քո դքի վրա եմ
Եկ այն մագլցեմ
Շուրթերս ամեն քայլիս սոսնձեմ
Լեզվով թրջեմ
Ու հարթեմ ճանապարհս դեպ քո ծայր
Ենտեղ մնամ
Այտով շոյեմ
Քթով հոտոտեմ
Ու հետո հոպ
Կատարդ մտցնեմ քարանձավ
Ու եդպես մթության մեջ պահ տամ նրան
Թակարդեմ նրան
Լեզվով շարունակ ղուդուդ տամ նրան
Սահեմ հետ ցած ատամներով
Կրծոտելով
Մաժմժելով
Շոշափելով
Ճանաչելով
Ներքևից նայեմ վերին
Ու նորից ելնեմ ոտի
Խուրջինս գցեմ
Ճամփա ընկնեմ
Պաչիկներով քայլ առ քայլ
Գլուխս հակ
Աչքերս փակ
Բարձունքիդ հասնեմ
Լպստեմ նրան մի լավ
Թող կակղվի
Փաթերը բացվի
Սղիկ դառնա այն ինձ համար
Սլլամ ես ցած
Օվալաձև ֆորմա ընդունեմ
Գրկախառնվեմ
Գրկափարվեմ
Գրկումս հալվես
Գրկումդ հալվեմ
Հալեմ
Հալչի
Եսպես արագ դանդաղի մեջ
Եսպես տձև բնականի մեջ
Եսպես հլու պայքարի մեջ
Եսպես տգեղ հաճույքի մեջ
Եսպես քնքուշ դժվարի մեջ
Եսպես մանուկ խավարի մեջ
Եսպես խելառ մարմանդի մեջ
Եսպես մենակ իրարով մեջ
Թեկուզ հավերժ
Սիզիֆյան քարի պես
Քրտնահարույց
Առանց տրտունջ
Զառիվերով
Զառիվայրով
Չափչփելով
Մաչմչելով
Լոզոտելով
Գլորվելով
Երկնաքերին ձգտումներով
Որպես անհաղթ փառքի մոլուցքով ճամփա
Մինչև փոքր մահը մեզ հասնի սկզբնալույսի ընծա
Օգոստոս.09
Մամ մի անիծիր
Թող որ գնամ այս սարերից
Այս լանջերից
Այս քարերից
Մատներս կտտված
Ցանկապատ հոգուս հոգեվարքի մեջ թպրտացող ջղաձիգ ռիթմով դհոլչիներս են
Փտախտի դանդաղ մոլուցքով տարված ժանգագույնով լորձապատվել են
Նախնիներիս կյանքի դառնանյութը ներծծվել է եղունգներիցս ներս ցամաք արյանս մեջ
Մի թող որ վառվեմ խղճիս դամբարանում
Պապ դու ինձ օրհնիր
Թող որ ես գնամ այս գյուղից
Այս թաղից
Այս փողոցից
Կարմրով ներկված
Ջրակալած աչքերս թախանձանքիս արտացոլանքն են
Անուրջներիս աշխարհիս եղելության վառ լապտերն են
Փոթորկից ճոճվող մթակորույս ճամփիս առաջնորդողներն են
Մի թող որ նրանք հայտնեն մահս ի լուր աշխարհի
Ապեր ինձ արձակիր
Թող որ ես գնամ այս բակից
Այս տնից
Այս դռնից
Ճաշի մնացորդներով խեղդված
Ճզմված շնչափողիս կտրտվող ձայնարկումները աղաչանքներս են
Դատարկ ստամքոսիցս աղաղակվող բանտարկված երազանքներիս հառաչներն են
Սառած յուղաշերտով ծիրանի կոմպոտի դառը մամռաջուրն եք նշանակել իմ փորացավին դեղ
Մի թող որ ջրազրկվեմ այս օվկիանոսների աշխարհում
Քույր ետևիցս ջուր մի լից
Թող որ ես գնամ այս ընթրիքից
Այս սեղանից
Այս աթոռից
Մազերս փիտրած
Ֆոտոալբոմներս են փութանոց բուլավկաներով մաշկիս ամրացրած
Կարծես ծամեր օդում ծածանած քարշ եմ տալիս արնակալած
Արևի կարոտից թեփոտած ու ոճլապատած. օժիտներս են, դիպլոմներս, հաց-պանիրս է
Մի թող որ ինքնահրկիզվեմ պապերիս ամբարած դեզի վրա
Արի ամուսնանանք
Են ժամանակ որ իրար հետ էինք մտածեիր
Սրիկա
Ես հացը թարմ է
Առավոտվա է
Ու ես վերջինն է
Պապ,լուսինը քանի աստղ ունի
Սիրուն ջան, լուսինը ինքն աստղ է
Պարզ է?
Չես գնում հանգստի
Չէ աշխատում եմ
Երնեք չէր
Եսօր ինչ օր է
Հինգշաբթի է
Չէ, ուրբաթ է
Մազերդ ներկել ես
Չէ արևի լույսից է
Իրանք ըտենց փոփոխվող են
Ժամը քանիսն է
Ժամը ժամից անցել է
Յոթն անց կես է
Հեռախոսիդ փողը մուծեցիր
Չէ վաղն էլ օր է
Ժամանակ չունեմ
Տեր ե?ս
Հնազանդ եմ
Տեր եմ, տեր եմ
Կգաս ես գիշեր իմ տուն
Սիկտիր եղի
Քաքես գլխիդ
Քանի գդալ շաքարավազ
Ոնց դու խմես
Մի գդալն էլ լավ է
Անունը ինչ է
Դիկի է
Դիկի, դիկի
Քանի տարեկան է
Յոթ ամսեկան է
Ու երեք օրեկան
Հեշտ ունեցար
Կեսարյանով վերջացա
Պռծա էլի
Եսօր հանդիպենք
Եսօր մի քիչ զբաղվածոտ եմ
Վաղվան մնա
Ինչ կցանկանաք
Ֆրի առանց հաց ու կոկա կոլա
Չէ ավելի լավ է խաղողի ֆանտա
Գնահատիր բալային սիստեմով
Դե ընենց ոչինչ
Կարող ես ավելի լավը լինես
Օգոստոս.09
Մ.Մ.-ին
Երևանի տղերքը կարգվել են
Ինձ միջանցիկ քամու հույսին թողել են
Էլ անոնիմուս-վարդեր չեն ողջունում ինձ դռանս մոտ
Ծնողներիս բկում մարմնով մեկ խցկվել,
Շնչափողում կուչ եկել
Դրկիցների մոտ սևերես թողել եմ
Փուրփուրիկիս <սիրում եմ, չի` սիրում> խաղալով
Թերթաթափել, քյաչալ արել եմ
Երեկոներս օժիտիս վերադասավորմանը նվիրաբերել եմ
Պատուհանից ձգված դուրս
Բակի, կնոջ գրկից դուրս պրծած, տղերքի
Տռփատենչ հայացքից եմ լպստվում
Հագուստներս արդեն թառամադեղնականաչել են
Մարմինս որդը կերել ու մեջը փուչ թողել է
Սեքոնդ հենդի խանութի ձախ անկյունում կախվել է
<Տանը մնացածի> ոսկեկար սկզբնատառերով թավշյա դրոշս տանիքին ծածանել
Համացանցում վաճառքի հանել եմ
Եստի համեցեք,- աղաղակելով արևելյան շուկայում կանգնել եմ
Բանալիներս ժանգոտել են, գորգիս տակ մնալուց փոշոտել են
Զանգս սարդոստայնապատել, հնչելու կարոտից ինքնասպան եղել է
Մի բաժակ ջուր սկուտեղին պատրաստ կանգնել եմ
Ապակիներիս փոշին վաղուց, քթի տակ երգելով, սրբել եմ
Փայլելուց արդեն ճաքճքել են
Ջնջխված ձեռքերով վարագույրներս մաս մաքուր կախել եմ
Պառաված օրիորդի դեպի ներս ուղղորդող սլաքով վահանակս
Դժգունել, խունավացել, վերևի մասից դեպի ներս ծալվել է
Ճարպկություն էլ չունեմ ծաղկեփունջ բռնեմ, բախտս բանեմ
Հեռախոսիս զանգերի այն կողմում մարդ կա
Այլևս մեջը փչող, ռադիոյից հնչող ձայնագրություն չկա
Մեջս վառող մոմ չկա, ինը ամիս տաքացնելու հումք չկա
Օգօստոս.09
![]() | You are viewing Log in Create a LiveJournal Account Learn more | Explore LJ: Life Entertainment Music Culture News & Politics Technology |